Mental / ruh sağlığı sorunlarıyla (depresyon, anksiyete vb.) başa çıkma sürecinin genellikle bir savaş, hastanın ise bir savaşçı olarak tanımlanması günümüzde yaygın bir anlatıdır. Bu dil; hastalığı yenilmesi gereken bir düşman, iyileşmeyi bir zafer olarak çerçeveler.

Eğitimde esneklik; eğitim kurumlarının ve uygulamalarının uyarlanabilirliğini ve açıklığını ifade eder. Bu; sınavlara verilen önemin azaltılmasını, ders saatlerinin minimize edilmesini, proje tabanlı öğrenmenin artırılmasını ve bireysel öğrenme planlarını kapsayabilir.

Ekonomik tazminatlar: Doğrudan parasal transferleri, kamusal yatırımları ve toprak mülkiyeti haklarının yeniden dağıtılmasını içerir ancak bunlarla sınırlı değildir.

Siyasi tazminatlar: Oy haklarının genişletilmesini veya seçimlerdeki temsil oranlarının artırılmasını, yasama organlarında belirli gruplar için asgari koltuk kotası zorunluluğu getirilmesini veya belirli topluluklara/bölgelere özerklik tanınmasını içerir ancak bunlarla sınırlı değildir.

Utiliteryanizm: Eylemlerin ahlaki değerini, ortaya çıkardıkları toplam refaha göre değerlendiren ahlak anlayışıdır.

Hak-temelli deontoloji: Bireylerin, yalnızca kişi olmalarından kaynaklanan yaşam, beden bütünlüğü, özgürlük ve özerklik gibi temel ahlaki haklara sahip olduğunu kabul eden ahlak anlayışıdır.

Aşırı politikleşme; bireylerin geleneksel olarak siyaset dışı kabul edilen günlük seçimlerini (tüketim alışkanlıkları, alışveriş tercihleri, sanat ve eğlence tüketimi, flört ve arkadaşlık kriterleri) katı bir siyasi veya ideolojik filtreleme sürecinden geçirmesidir. (Örneğin; siyasi görüşü farklı diye bir işletmeyi boykot etmek, ideolojik olarak uyuşmayan insanlarla flört etmeyi reddetmek veya bir yazarın siyasi söylemleri yüzünden eserlerini tüketmemek).

Sol siyasette iletişim stratejisi genellikle iki ana kampa ayrılır. İyimser ve Umutlu Mesajlaşma; Sistemin düzeltilebilir olduğunu, ilerlemenin mümkün olduğunu vurgular (Örn: Barack Obama'nın 2008'deki "Yes We Can kampanyası). Kötümser, Alaycı ve Sistem Karşıtı Mesajlaşma; Siyasi ve ekonomik sistemin tamamen zenginler, lobiler ve elitler tarafından ele geçirildiğini (halkın aleyhine ve hileli kurulduğunu) vurgulayan, kurulu düzene yönelik öfkeli sol popülizmdir (Örn: Bernie Sanders'ın oligarşi karşıtı retoriği veya Sarı Yelekliler tarzı radikal söylemler).

Ofansif Realizm stratejisinde devletler, hayatta kalabilmek için kendi güçlerini mümkün olduğunca artırmaya çalışırlar. Bu strateji, rakiplerine karşı güç üstünlüğü elde etmeyi ve mümkün olduğunda kendi bölgelerinde hegemonya kurmayı hedeflemeleri gerektiğini savunur.

Defansif Realizm stratejisinde devletler, hayatta kalmak için gerekli bölgesel/küresel güvenliği sağlamaya odaklanmaya ve gereksiz güç genişlemesinden kaçınmaya çalışır.